Nakładem wydawnictwa Mohr Siebeck ukazała się w Tybindze książka pt. „Mitteleuropa und das römische Recht ” pod redakcją Wojciecha Dajczaka, Martina Avenariusa, Christiana Baldusa. W książce dwa rozdziały dotyczą Polski. Pierwszy napisał redaktor tomu prof. Wojciech Dajczak (UAM) o absolwencie WPiA UJ prof. Franciszku Bossowskim (1879–1940) po niemiecku pt. „Franciszek Bossowski – ein Privatrechtler, der sich im wiedergeborenen Polen dem römischen Recht widmete”, drugi ks. prof. Franciszek Longchamps de Bérier (UJ) o prof. Borysie Łapickim (1889–1974) po angielsku pt. „Borys Łapicki. Marxism as a Remedy for the Crisis in Roman Law”. Książka została ogłoszona drukiem w kwietniu 2025 roku, choć jako oficjalny rok wydania podano 2024 – może dlatego, że wydanie książki i tak opóźniło się o dwa lata – vide z 2022 roku konferencja przygotowująca książkę).
Borys Łapicki pełne wykształcenie zdobył w carskiej Rosji. Stał się tam świadkiem przeprowadzenia rewolucji bolszewickiej. Po I wojnie światowej był w Warszawie protegowanym Leona Petrażyckiego. Po II wojnie światowej jako jedyny z polskich profesorów prawa rzymskiego potraktował marksizm jako szansę intelektualną; nie przeszkadzał mu stalinizm. Idąc za L. Petrażyckim, od metody dogmatycznej wolał metodę historyczno-socjologiczną. Szukał w prawie rzymskim elementów usprawiedliwiających zajmowanie się nim „w dobie obecnej”. Nie interesowały go niuanse prawa prywatnego, lecz zagadnienia ogólne: prawo i słuszność, wolność i godność człowieka, problem społeczny, demokracja. Rzymskie aequitas oraz concordia jako idee solidarności i zgody wydawały mu się atrakcyjną i neutralną propozycją na nowe czasy jako uniwersalne kategorie oraz zasady interpretacji, które szanują wolność jednostki, jej prawa oraz potrzeby wynikające i zaspokajane we współpracy z innymi.
